MIJN VERHAAL: Bevalling Aaron

 

 

Begin van alles.
Wij hoefde ’s morgens niet vroeg op, de afspraak om half 7 ging niet door. En moesten wij ons 5 en een half uur later (12 uur ’s middags) melden op de afdeling.   Niet wetend wat ons (vooral mij) die dag te wachten stond. Als je mij ’s morgens vroeg vertelde dat ik vette pech had qua verpleging, had ik je waarschijnlijk keihard uitgelachen. 
Wij waren om kwart voor 12 aanwezig, werd naar mijn kamer gebracht en daar werden wat gegevens doorgenomen, vanwege de administratie. Eenmaal doorgenomen hoefde ik niet al te lang te wachten voor de gynaecoloog langs kwam om te toucheren en vervolgens mijn vliezen te breken. Ik hoorde haar nog zeggen.. Een krappe 2 centimeter, dit gaat nog wel even duren. Het breken van de vliezen voelde net zo bijzonder als bij Danique. Het gevoel dat je aan het plassen bent, en de warmte ervan….  Nu was het dan echt begonnen..  Ons zoontje/broertje zal nu dan echt geboren worden vandaag. In afwachting of de weeën vanzelf zouden beginnen na het breken van de vliezen, voelde ik mij goed. Ging overigens met een goed gevoel naar het ziekenhuis, dacht dat het net zo’n makkelijke bevalling zou zijn als bij Danique. Na een half uurtje had ik wel lichte weeën, niet regelmatig en al helemaal niet pijnlijk… Voelde als vage menstruatie pijn. Intussen wisselde het personeel van ochtend-middag dienst. En daar begon de ellende al (alleen wist ik het toen nog niet).
Kreeg een verschrikkelijke verpleegster toegewezen. Zij was ook zwanger.. En je zou denken dat zwangere vrouwen toch wat gevoeliger zijn… Dus niet!

Weeën opwekkers elk half uur omhoog.
Ik lag daar heel relaxt, voelde vrij weinig. De verpleegster kwam om het half uur kijken naar het infuus van de weeën opwekkers, deze deed zij om het half uur wat omhoog zodat de weeën geleidelijk zouden komen en ik juist NIET in een weeën storm terecht zou komen. In het begin ging dat goed. De verpleegster was wel zo chagrijnig tot en met… Had een gezicht tot haar enkels en dat liet zij verdomd goed blijken. Na een uurtje kwam de gynaecoloog even kijken hoe het ging. En de weeën begonnen toch wel flink pijn te doen (inmiddels 2 uur). De gynaecoloog vroeg mij of ik iets van pijnstilling wou, zo ja, dan zou ze dat wel “eventjes” regelen. Het klinkt zo makkelijk… “ eventjes” een ruggenprik regelen. Heb uiteindelijk 2 uur lang moeten wachten.  Er kwam ook een andere verpleegster kijken, had hele erge rug weeën, dus zij zou wel eventjes een kruik halen voor mij (hier kom ik later op terug).

16:00 uur, pas 3 centimeter.
Toen ik ’s middags om 2 uur vroeg om pijnstilling, en mij werd verteld dat ze het even zouden regelen. Toen er om half 4 nog niemand was langsgekomen met pijnstilling en de echt heel pijnlijk waren, besloot ik toch maar even dat ik op de hoogte gesteld wou worden over hoe of wat. De verpleging kwam op mijn kamer en zei dat de anesthesist eerst op een andere kamer bezig was met een andere patiënt en daarna naar mij zou toekomen, wist ik dat het niet zolang meer zou duren. De weeën kwamen steeds sneller. En het was niet meer te verdragen dat ik weer gebeld heb om goed duidelijk te maken dat ik erg veel pijn had en er heel weinig tijd tussen de eerste en tweede wee zat. De (duivelse) verpleegster constateerde dat de 2 meters (hartslag kleine, harde buiken)  die ik op mijn buik had zitten niet goed zaten en zou deze even goed doen voor mij. Net op dat moment kwam de anesthesist binnen met de gynaecoloog, waarna eerst opnieuw een inwendig onderzoek volgde en daar uitkwam dat ik pas 3 centimeter ontsluiting had! (de hele bevalling kon dus nog 7 uur duren!).
Eindelijk wist ik dat het einde van de pijn in zicht was, met veel angst voor de ruggenprik, bang dat deze verkeerd geprikt zou worden net als bij de bevalling van Danique heb ik toch maar alle moed bij elkaar gezocht om even door te bijten.

Duivelse handelingen.
De anesthesist (overigens alweer in opleiding) heeft geprobeerd om de ruggenprik te zetten, zij durfde geen risico te nemen omdat ze bang was dat ze hem verkeerd zou zetten. Ze heeft meermalen geprobeerd, maar durfde steeds niet verder…  De (duivelse) verpleegster was er ook, zij zette de weeën opwekkende medicatie uit.  En bleef aanwezig tijdens het zetten van de ruggenprik.
Inmiddels was ik in een hele erge weeën storm terecht gekomen. Tussen de eerste en tweede wee zat 10 tellen rust. En de verpleegster zat maar te zeuren: Rustig blijven zitten, rug bol maken, als je wilt dat de ruggenprik werkt moet je stil zitten. Echt op een hele kattige manier.. Maar… Probeer zelf maar eens stil te blijven zitten in een weeën storm. De anesthesist in opleiding was overigens heel relaxt. Zij begreep dat ik niet stil kon blijven zitten tijdens een wee.  Toen de – al opgeleide – anesthesist kwam. Was de ruggenprik eigenlijk heel snel gezet..  Intussen waren de 2 meters alweer, denk door het vele bewegen, op de juiste plek beland. Zo’n ruggenprik voelde heel vreemd.. Je voelt hele koude vloeistof door je rug gaan.. Echt vreemd..
Intussen kwart over 5.  De verpleegster kwam weer de kamer in, omdat ze geen registratie had van de hartslag van de kleine. Ze vroeg mij of de ruggenprik zijn werk goed deed, heel vreemd, maar de ruggenprik werkte maar alleen aan de rechterzijde van mijn lichaam. Hier gaf zij echter geen gehoor aan, en deed alsof ze niets gehoord had. Toen begon de ellende. Zij haalde de meters los van mijn buik, zette ze opnieuw vast en ze drukte deze keihard op mijn buik, echt heel hard. Steeds tijdens een wee. Het voelde alsof de grond tussen mijn voeten wegzakte, zo’n pijn deed dit. En ze deed het niet 1x. Maar gewoon echt 10 minuten lang. Steeds maar die meters heel hard op mijn buik geduwd. Die CTG meters zaten aan mijn linkerkant van mijn lichaam, deze kant was helemaal niet verdoofd voelde dus alles. Ik voelde haar gewoon de kracht zetten om deze dingen op mijn buik te drukken. Werd het spuugzat! Ze hield helemaal geen rekening dat ik zoveel pijn had, ze verergerde het alleen maar.  Op mijn wijsvinger had ik een apparaatje dat mijn bloeddruk/zuurstof in de gaten hield. Heb deze eraf gerukt, wou weg daar! Toen ik mij besefte dat ik werkelijk waar geen kant op kon, i.v.m. de toeters en bellen.. Ben ik in tranen uitgebarst. Voor mijn gevoel leek (en lijkt) het wel alsof die verpleegster het erom deed! Lekker even iemand treiteren die al zoveel pijn heeft.  Was blij dat ze daarna de kamer verlaatte.

Het had niet langer moeten duren.
Nog geen kwartier later (half 6) vertelde ik mijn moeder, die voordat ze de ruggenprik zette gearriveerd was omdat ik daar totaal geen begeleiding kreeg wat betreft de weeën, dat ik een hele rare soort pijn had. Extreem stekende pijn.. En ook het gevoel alsof je moet poepen (persweeën).  Ik alweer op de bel gedrukt, 10 minuten later was er niemand gekomen. Vroeg mij af of ik wel goed gebeld had. Dit was wel het geval. Dus nogmaals opnieuw gebeld.. Na 5 minuten kwam de duivelse verpleegster toch maar even langs.. Vertelde haar dat ik vermoedde dat ik persweeën had.  Kon niet volgens haar… Had immers pas om 4 uur 3 centimeter ontsluiting.  Kon volgens haar anderhalf uur daarna onmogelijk volledige ontsluiting hebben. Nadat Quintin en mijn moeder hebben aangedrongen toch de gynaecoloog erbij te halen, vertelde zij dat de gynaecoloog er “zometeen” aan zou komen.. Zometeen duurde overigens 45 minuten!  Als zij 4 minuten later kwam, was de kleine al geboren! Zijn haartjes waren al zichtbaar en je zag gewoon dat het niet lang meer zou duren!

Aaron is geboren, net als Danique, ook op zijn verjaardag!
Daar is hij dan, na 4 minuten persen, onze kleine Aaron. Een gezonde knul van (geschat) 42/44 centimeter. En 3440 gram. Wat is hij mooi!!!! Zo klein.. zo lief!!! Ons kleine mannetje!!!

Ontslag papieren naam van het geboren kindje: Kind!
Wie denkt dat het hier eindigt  heeft het mooi mis..   Eigenlijk direct na de bevalling kwam ik meteen weer bij zinnen. De pijn van de weeen zakte meteen erg veel af.  En geloof het of niet, maar ik voelde mij direct daarna helemaal top!
Aaron werd aangelegd, omdat ik toch wou proberen borstvoeding te geven. Verpleegster zou na een 20 minuten terug komen om hem aan te leggen op de andere borst.. Na een half uur niemand te zien.. Dus hebben Quintin en ik maar (met veel moeite, want we hadden geen idee hoe het moest) Aaron aangelegd op de andere borst.  Vervolgens kwamen ze lang daarna toch even kijken. Vertelde ze dat we Aaron bij de warmte lamp neer moesten leggen omdat hij zo dadelijk gecontroleerd zou worden.
Dat kleine mannetje heeft daar anderhalf uur gelegen! Zonder kleding aan… Alleen een luier en een omslagdoek… En na anderhalf uur komen ze zijn temperatuur opmeten, wat erg laag was, vervolgens gaven ze ons de schuld van zijn gezakte temperatuur… terwijl zij vertelde dat we hem niet moesten aankleden (erg omgekeerde wereld!) Verder werd hij niet gecontroleerd.  Toen hebben we Aaron maar aangekleed, in de hoop dat we naar huis mochten. Want ja, bij Danique haar bevalling mochten we eigenlijk al naar huis nadat ik geplast had.
Nou, mocht niet! Vanwege de ruggenprik, mocht pas 4 uur na de gezette ruggenprik naar huis. Daar is misschien wat over te zeggen. Maar ze waren erbij dat ik mijzelf staand heb aangekleed.. Dat ik erg goed kon lopen..  Had zin in een sigaret.. Met veel moeite mochten Quintin en ik even naar buiten voor een sigaret.. Met chateter en al een sigaretje roken..    Heb even heerlijk een half uur buiten gezeten, vond die frisse lucht wel even lekker.  Na terug komst was er niemand meer geweest. Intussen had ik Aaron lekker warm ingepakt, zodat zijn temperatuur weer hoger zou worden.. Had hem al in de Maxi-Cosi gedaan.  Om 10 uur werd ik gewassen.. Nee, niet onder de douche.. Het leken wel billendoekjes… Terwijl ze daar badkamers hadden.. De duivelse verpleegster kwam, want ik had gebeld dat ik naar huis wou.. De 4 uur wachten waren om…  Ik moest eerst geplast hebben voor ik naar huis mocht. Ik heeeeeel veel water gedronken, om maar te hoeven plassen. 5 minuten nadat ze weg was, had ik drang om te plassen.  Je zag haar echt kijken van : hebben ze mij alweer nodig?.. Uhm ja, daar ben je verpleegster voor! Ik vroeg nog aan haar “ moet ik doortrekken?’ want ik kan wel zeggen dat ik geplast heb, terwijl ik dat helemaal niet had gedaan… Misschien wou ze het zien met haar eigen ogen? Dat hoefde niet.
Heb maar 2 minuten op de wc gezeten, toen ik klaar was.. Verpleegster weg!
Half 11 ’s avonds : En net op het juiste moment kwam ik mijn verloskundige tegen! Ze zag mij.. Vond het raar dat ik er was.. Want zij wist helemaal niet dat ik lag te bevallen.. Dus de gynaecoloog had dit helemaal niet door gegeven.   Zij vond het ook erg vreemd dat ik nog niet thuis was! Volgens haar is dat omdat ze op deze manier geld verdienen, door ervoor te zorgen dat een patiënt daar overnacht.. Om half 11 zat mijn infuus nog in mijn arm, die 4 uur eerder eruit had gemoeten.. Om terug te komen over die kruik die ik kreeg… Zij kwam erachter dat heel mijn rug rood / verbrand was door de hele warme kruik.  De verloskundige is de verpleegster gaan zoeken,  VK kreeg een grote mond van de desbetreffende verpleegkundige! Met veel pijn en moeite hebben ze mijn ontslag papieren klaar gemaakt..  En daar stond op vermeld.. Dat wij trotse ouders zijn geworden van een jongetje genaamd : KIND . Met andere woorden, ze hebben die ontslag papieren helemaal niet ingevuld

Tot slot wil ik nog vermelden, weet niet of dat het mag.. Maar ik hoop eerlijk gezegd dat de desbetreffende verpleegkundige is behandeld zoals zij mij behandeld heeft tijdens haar bevalling!.. Als oud vuil!

Op de hoogte blijven van nieuwe updates, nieuwe artikels, reviews, ervaringen en meer?
Like: Jonge mama’s blog op Facebook.
Volg: Jonge mama’s blog op Instagram.
Volg: Jonge mama’s blog op Twitter. 

Een gedachte over “MIJN VERHAAL: Bevalling Aaron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s