Week 25 – Nog steeds pijn

Hallo week 26, nog maar 14 weken tot mijn uitgerekende datum. Hier vertel ik hoe week 25 voor mij verlopen is.

Nadat ik veel pijn had van de blaasontsteking die ik vorige week had, dacht ik dat de pijn wel zou afzakken nadat de kuur afgelopen zou zijn. Helaas, de pijn werd wel minder, maar nog wel lichtelijk aanwezig. De dagen zijn eigenlijk met ups en downs verstreken, had de ene dag zelden pijn de andere dag had ik weer extreem veel pijn.
Omdat ik erg bang ben om als zeikerd afgestempeld te worden bij de verloskundige, wil ik ze liever niet te vaak lastig vallen met mijn pijntjes, had afgelopen maandag toch een afspraak staan en kon daar ook wel vertellen waar ik mij zorgen om maakte en of dat het normaal is dat de pijn gewoon nog altijd aanwezig is zo nu en dan.

Eerst ging Aaron zondag weg, uit logeren bij mijn ouders. Je zou denken dat je dan wat rust kunt pakken, dat valt wel vies tegen. Je komt weer in een totaal ander ritme, je verveelt je omdat je normaal tijd besteed aan Aaron. Danique mist Aaron ook, dat merk je ook echt aan haar. Gelukkig komt hij aankomende vrijdag weer terug.

Kon echt niet meer wachten totdat het maandag was, dan had ik een beetje afleiding doordat ik op die dag naar de verloskundige moest. De afspraak was redelijk vroeg in de ochtend. Ik had een verloskundige die, het gevoel gaf, niet echt op de hoogte te zijn van mijn pijn. Die bewuste maandag voelde ik mezelf prima, de pijn was dragelijk (de pijn is wel eens erger geweest).
Dus vertelde de verloskundige dat het wel prima ging, op de pijn soms na.
Ik weet niet waar het aan ligt.. Maar de verloskundige schoof het af als bekken/bandenpijn.. Sorry hoor, maar tijdens de zwangerschappen van Danique en Aaron had ik alleen maar last van mijn bekken (bij Aaron was het pijnlijker dan bij Danique). En in de eerste weken van deze zwangerschap heb ik af en toe last gehad van mijn banden. Ik kan bekken- en bandenpijn herkennen uit duizenden soorten pijn.
En ik moest het maar verzachten met een kruik en/of paracetamol. Paracetamol helpt amper tegen hoofdpijn, laat staan tegen deze pijn.
Iedere verloskundige is echt anders. De verloskundige die ik de vorige keer (na werktijden) had, nam de klachten velen malen serieuzer. En zij vertelde mij dat als de pijn terug komt of erger word ik gewoon moest bellen.

maar nadat het maandag is afgeschreven als bekken- of bandenpijn voel ik mij niet geheel serieus genomen door de andere verloskundige.

Denk dat ik maar probeer om contact te krijgen met de verloskundige die de klachten wel serieus neemt. Misschien maar eens een doorverwijzing vragen naar de gynaecoloog.

Met de kleine gaat het zoals het er nu voor staat goed!! Mijn buik groeit goed, net zoals de baarmoeder.
En ik kan het niet laten om iedere dag even in de kleding kast te kijken hihi. Hopelijk gaan de komende 14 weken snel, zodat we gelijk kunnen kijken of de kleertjes leuk staan bij de kleine zelf, in plaats dat ik maar steeds alle kleertjes bekijk in de kast.

Dit was ook de week waarin Quintin en ik alweer 4 jaar getrouwd zijn!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s