MIJN VERHAAL: Waarom ik brak met mijn ouders.

12782424_10205913767138376_52065850_n

Onlangs besloten Quintin en ik om een grote stap te zetten in de juiste richting. Wij hebben besloten, na heel wat jaar op onze tenen te hebben gelopen, het contact met mijn ouders te verbreken. Toen ik de definitieve keuze maakte, wist ik het meteen zeker. Het contact verbreken doe je niet zomaar, daar moet wel een hele goede reden voor zijn.

Hoe het begon,
Het begon zo’n 6 jaar geleden ongeveer, ik had mijn ouders na heel wat twijfelen verteld over het misbruik, 2 jaar na de eerste keer. Het eerste wat ze zeiden was dat ik aangifte moest doen. Dit heb ik ook gedaan, pas nadat “hij” mijn broer had bedreigd op het werk en de voet van mijn moeder had verkloot, “hij” is veroordeeld en heeft voor zijn vergrijp best een hoge Nederlandse straf gekregen (doen ze ook niet zomaar!).  Sindsdien heb ik alleen maar moeten aanhoren dat alles mijn schuld was, dat ik – ondanks dat ik 14 was – maar beter had moeten weten, dat ik het zelf allemaal wel lekker vond.

Emotionele chantage
Toen Danique geboren werd, woonde ik nog bij mijn ouders.  Mijn moeder heeft zelf altijd nog een derde kindje gewild, ze raakte geobsedeerd door Danique, ze zag haar als haar eigen kind. Ze “vergiste” zichzelf te vaak door ‘mama’ te zeggen in plaats van oma.
Het was kerst 2011, weet het nog heel goed.. Voelde mezelf al een tijdje niet lekker, mijn menstruatie bleef uit. Denk dat iedereen wel kan raden wat er aan de hand was! Ik was ZWANGER! Ik gebruikte de Evra Anticonceptie pleister, dus dit kindje was echt een wondertje aangezien hij/zij sterker was dan de anticonceptie! Een echte doorzetter dus.
Mijn ouders waren, op zijn zachts gezegd, not amused toen ze hoorden dat ik zwanger was. Ze hebben ons heel heftig emotioneel gechanteerd (een van de opmerkingen was bijvoorbeeld: Als jij en Quintin dood zouden vallen, voeden wij Danique op als ons eigen kind en zegt ze “papa en mama” tegen ons. Ze zal nooit van jullie bestaan af weten).  Van al die dingen hebben ze tot de dag van vandaag nog steeds geen spijt van.   Ze hebben mij als het ware naar een kliniek gesleept. Dat ze goed kunnen manipuleren blijkt maar weer, zelfs de huisarts was ervan overtuigd dat abortus de enige optie was, omdat zij was omgepraat door mijn ouders. Heb het na de gedwongen abortus nog 7 maanden volgehouden bij mijn ouders.  Daarna ging het niet meer, in overleg met Quintin en schoonouders hebben we besloten om mij weg te halen uit Utrecht. Van te voren hebben wij contact gehad met instanties om te vragen wat wij moeten doen met een obsessieve moeder (wij allen waren bang dat ze Danique zouden meenemen), zodoende hebben wij heel kort voordat wij dit zouden doorzetten pas verteld dat we Utrecht zouden verlaten.  Ze hebben mij gered uit alle ellendigheid daar.  Ik was al eerder van plan om te breken met mijn ouders, hierom, maar het was mijn schoonmoeder die vond dat ik het langzaam weer moest opbouwen.
Opbouwen en weer gaat het mis.
Het opbouwen ging steeds beter, mijn moeder kwam iedere maand een week logeren. Danique ging af en toe naar Utrecht om te logeren. Na een half jaar bij mijn schoonouders hebben ingewoond, kregen wij een eigen woning. Ze haalde regelmatig spulletjes voor Danique. Elke keer als ze langskwam had ze een cadeautje voor Danique Op een gegeven moment werd ik zwanger, toen hadden ze er geen problemen mee. Aaron werd geboren. Daarna begon het weer langzaam af te takelen. Ik herkende weer het obsessieve gedrag, alsof Danique en Aaron haar kinderen waren. Steeds maar “je moet het zo doen”. Ondanks dat nam ze bij ieder bezoekje wel weer spullen mee, cadeautjes ect.  Toen Aaron het RS-virus kreeg, was hij snot verkouden dus moest ik meerdere malen per dag zijn neus leegmaken met een neuspeer, Aaron vond dit niet leuk en begon met huilen. Wie stond er meteen bij de deur? Je raad het al…
Aaron ging na het RS-virus naar Utrecht, was ongeveer 4 weken daarna. Hij hoestte nog een beetje. Dacht dat ze wel verstandig genoeg waren om hier rekening mee te houden wat betreft het roken. Aaron kwam terug, het was niet meer het ventje dat hij daarvoor was. Hij was zo benauwd, huilde zo vreemd..  Hebben ze gewoon gerookt waar hij bij was, dat was niet de afspraak!
Okee, deels is dat ook onze verantwoording, wij hadden Aaron niet moeten laten gaan. Maar als zij beloven zich aan de afspraken te houden… ga je ervan uit dat de afspraken ook nageleefd worden.

Zwangerschap Valeriya,
Werd daarna zwanger van Valeriya. Volgens mij had mijn moeder het idee dat wij BBF’s waren. Ik moest verloskundige afspraken inplannen op de dagen dat ze hier was evenals de afspraken op het consultatie bureau. Expres deed ik dat dus niet haha.  Voor de bevalling hadden Quintin en ik afgesproken dat wij de bevalling samen (met de verloskundige) zouden doen. Belt mijn moeder iets voor 20:00 uur, met de vraag of ze naar het ziekenhuis kon komen?? Omdat ze mij 1x op de achtergrond geluid hoorde maken omdat ik een hele pijnlijke wee kreeg (dat was de wee waarop ik zei dat ik een ruggenprik wou).

Weer een afspraak niet nagekomen,
De laatste keer dat Danique naar Utrecht is gegaan, hadden wij de afspraak gemaakt dat Danique niet in de canta (gehandicapten-auto) van mijn broer mocht zitten. Hij had hem immers pas 3 weken, wij vertrouwen zijn rijvaardigheid niet, want hij ziet geen gevaren in, dit bleek later ook een juiste redenering te zijn.  Via diverse manieren hebben wij meermalen nogmaals gevraagd of de afspraken wat betreft met de canta helder waren. Ze zeiden steeds “ we begrijpen het, het gaat absoluut niet gebeuren”. Mijn moeder heeft zelfs hier op het balkon nog verteld dat zij het rijgedrag van mijn broer ook niet vertrouwd.
Ik belde mijn moeder via Facetime, en trots dat ze was op Danique… Omdat ze in de canta heeft gezeten en ze samen met mijn broer een stukje zijn wezen rijden. Dat was niet de afspraak…   Ze zeiden “Danique wou in de canta”. Ja, dat kan wel zo zijn, maar Danique is een 4-jarig kind dat geen gevaar in kan schatten.   Ze snappen nog steeds niet, zelfs nadat mijn broer een klein ongeluk (hij reed met lage snelheid tegen een hek aan) heeft gehad met diezelfde canta, dat wij het levensgevaarlijk vinden.    Als Quintin haar aanspreekt hierover, lacht ze het weg.

Omdraaien totdat je medelijden krijgt,
In de eerste instantie hebben wij besloten om de kinderen voorlopig niet naar Utrecht te sturen. Ik kreeg berichten op Facebook met de vraag “ Waarom mag je moeder de kinderen NOOIT meer zien?”  Ze draait het hele verhaal om, ze heeft al die mensen verteld dat ze geen idee heeft hoe wij tot deze beslissing zijn gekomen; ze weet het dondersgoed.  Ze heeft mijn schoonouders huilend opgebeld, had ze ook verteld dat ze de kinderen NOOIT meer mag zien.  Wij hadden mijn schoonouders van te voren ingelicht, wij hebben ze een kopie gestuurd van de mail waarin toch echt het woord “voorlopig” staat. Dit bewijst ook eens hoe ze alles omdraaien. Omdat ze zelf zielig gevonden wilt worden.   Daar staan mijn ouders bekend mee: Heel goed kunnen affecteren (of te wel: Liegen, omdraaien, zelf verhalen verzinnen).

Hartinfarct verzinnen,
Dat ze goed zijn in liegen en aandacht willen krijgen bewijst dit :
Toen wij mijn ouders hadden laten weten dat de kinderen voorlopig niet naar Utrecht zouden gaan, heeft mijn moeder verzonnen dat ze een hartinfarct heeft gekregen en een nacht in het ziekenhuis heeft gelegen. Heb nog steeds geen antwoord op de meest belangrijke vraag!
Waarom weet geen enkel ziekenhuis in Utrecht dat jij een hartinfarct hebt gekregen?

Heel toevallig weet ik dat zij onzin verkoopt aan de buitenwereld, dit weet ik via-via. Iets over dat “mijn vorige vriendJE mij misbruikt zou hebben”. Ironisch is dat, aangezien ze zelf heel goed weten dat een vent van 30, destijds, geen verkleinwoord nodig heeft, aangezien ze zelf heel goed weten dat “hij” alles behalve mijn vriendje was; ook weten ze dat Quintin mijn eerste vriend is, aangezien ze zelf ook weten wat “hij” hen heeft aangedaan.

Ik was ook geen lieverdje,
Moet ook eerlijk toegeven dat ik totaal geen makkelijke puber was, ik was een dramatische puber.  Wat ik allemaal wel niet heb gedaan tijdens de puberteit, je kunt er een boek over schrijven.  Wel is er onderzoek gedaan naar de puberteit van zowel jongens als meiden, en daaruit blijkt dat meiden een verhoogde kans hebben om een erge/opstandige puber te worden ten opzichten van jongens. Mijn broer was bijvoorbeeld een hele rustige puber. Misschien moest daarom mijn puberteit voor 2 tellen?
Ook heeft het te maken met de omstandigheden van het gezin, hoe een puber zich ontwikkeld. Misschien als het misbruik niet in het spel was geweest, en ik werd niet zo naar beneden gedrukt: was ik misschien ook een rustige puber geweest. Niemand zal dat weten. Ondanks mijn gedrag in de puberteit, hadden mijn ouders er wel altijd voor mij moeten zijn. Ze hadden onvoorwaardelijk van mij moeten houden, in plaats van gezellig praten met de familie van “hem”, die mijn leven een bepaalde tijd heeft stil gezet.
Toen Danique geboren werd, ben ik helemaal veranderd. Een kind mogen krijgen is het gene dat ik – onbewust – nodig had.  Het is onvoorstelbaar wat moeder worden met je doet.
En tuurlijk, mijn ouders hebben jaren lang voor mij gezorgd. Hebben mij eten gegeven, voorzien van onderdak en ik mocht gebruik maken van het sanitair. Maar voor de toekomst van onze kinderen, hebben wij om echt heel veel redenen besloten dat mijn ouders daar geen deel van uitmaken.

In sommige gevallen is het echt beter om voor jezelf en gezin te kiezen, als je twijfelt om ook een lastige keuze te maken doe het dan liever niet. Je moet hier echt zeker en standvastig in zijn.  Het beste is om altijd eerst er over te praten, elkaar de tijd geven om zichzelf te bewijzen en aan de hand daarvan bepalen wat je wilt.  Om het heel zwart-wit te zeggen: Na zo’n keuze is er niet zo snel een weg terug.

Op het moment dat ik nog twijfelde om deze keuze te maken, ben ik veel informatie op internet gaan opzoeken, opzoek gaan naar lotgenoten. Ik wou bevestigheid hebben dat ik om de juiste redenen zou breken met mijn ouders. Alleen kan niemand jou vertellen wat een goede reden is.    Voor iedereen betekend, een voor jou, goede reden iets heel anders.

 

 

 


Zit jij in zo’n zelfde soort situatie? Wil je er met iemand over praten? Dat kan: je mag mij altijd e-mailen, door gebruik te maken van het contactformulier of stuur rechtstreeks een email naar: jongemamasblog@gmail.com

5 gedachtes over “MIJN VERHAAL: Waarom ik brak met mijn ouders.

  1. Mathiske zegt:

    Wauw wat dapper om te schrijven, wij hebben onlangs met mijn schoon ouders gebroken. Natuurlijk is dat allemaal mijn schuld en ligt het allemaal aan mij, maar ik weet wel beter. Ik zou er graag over willen schrijven maar ik doe het (nog) niet. Mijn man was er helemaal klaar mee steeds gekleineerd te worden en te horen dat ik hem ongelukkig maak

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s