Ik ben bevallen, maar de ruggenprik niet.

13035686_10206186091826323_1915938775_o

Epiduraal Analgesie, of te wel: De ruggenprik, een veel gebruikt pijnstillend middel tijdens de bevalling.  De ruggenprik wordt omschreven (door vele mama’s tijdens de bevalling) als wondermiddel.  Helaas zijn de wonderen de wereld nog niet uit, want wat als er verkeerd geprikt wordt?

Van de 3 bevallingen zijn er 2 geweest waarbij ik gekozen heb voor een ruggenprik. Waarvan 1 ruggenprik helemaal verkeerd is gezet en de tweede bijna verkeerd.  Het lijkt zo gemakkelijk. Even een prikje in je rug en dan geen last meer hebben van de weeën.  Eigenlijk is het niet wat het lijkt. Je moet echt heel stil zitten, je mag (liever) niet bewegen en je moet je rug zo bol mogelijk maken. De anesthesist maakt je rug steriel, geeft je daarna eerst een verdoving en daarna komt pas de echte ruggenprik ter spraken.

Tijdens de eerste zwangerschap is alles nieuw, zo ook het bevallen. De intentie is vaak om geen pijnbestrijding te gebruiken, maar als het toch ter spraken komt kies je al snel voor een ruggenprik.
Bij mij was de verdoving prima gelukt, alleen ging het mis bij de ruggenprik zelf.  Ik zat aan de rand van het bed, maakte mijn rug zo bol mogelijk.  De anesthesist in opleiding had al geprikt en riep toen de anesthesist (haar begeleider) erbij. Zij begon aan mijn ruggenwervel te voelen en vertelde ons dat de ruggenprik verkeerd gezet was. Ze vertelde, ik citeer “je zult een BEETJE last krijgen van hoofdpijn, meer niet”. Daarna werd er nog een keer geprikt door de anesthesist in opleiding, weer verkeerd. Toen besloot de anesthesist zelf te prikken toen zat het wel meteen goed. De bevalling is prima gegaan! Ik voelde inderdaad niets meer, heb geslapen tijdens de weeën. Heerlijk.

De volgende dag, tijdens het bezoek van de kraamhulp, werd ik steeds licht in mijn hoofd. Voelde een behoorlijke druk opzetten. Toen was het nog “normale” hoofdpijn, zo’n hoofdpijn waarvan je denkt dat het wel wegzakt na het nemen van een paracetamol. Maar helaas, steeds werd het erger… en erger…. En erger.. Tot ik op een gegeven moment niets meer kon, behalve liggen.  Er liep hersenvocht uit mijn hersenen, wat die druk gaf.  Heb de eerste 2 weken alleen maar op bed gelegen. Heb wel iedere nacht Danique de fles gegeven, iedere nacht de trap op en af met Danique (mijn ouders hadden geen zin om ’s nachts mee te helpen door bijvoorbeeld alleen de fles te maken). Er had van alles kunnen gebeuren, had van de trap kunnen vallen met/zonder Danique.. en dan?  Na 2 weken lang zeuren bij de huisarts, bij het ziekenhuis – die overigens niet de fout toegaven – kreeg ik een bloodpatch.   Gelukkig was 1 behandeling genoeg, want bloed uit de pols-ader halen is niet bepaald prettig.

Wat is een bloodpatch?
Er word een naald ingebracht  in de onderarm, bij mij was het bij mijn pols. Hiermee zuigen ze wat bloed op, en spuiten ze dan in de vliezen rondom het gaatje van de ruggenprik. Dit bloed zal dan gaan stollen, het gaatje dichten en dan zou de hoofdpijn ook moeten ophouden. De kans van slagen na de eerste behandeling is ongeveer 80%.

De tweede bevalling was een drama, de pijn van de weeën was niet te harden. Ondanks mijn angst voor het weer verkeerd zetten van de ruggenprik besloot ik toch voor een ruggenprik te gaan. Helaas had ik weer een anesthesist in opleiding, mijn angst kwam meteen weer terug. Ik kon onmogelijk stil zitten, vanwege het inleiden van de bevalling en het te hoog zetten van de weeën opwekkers zat ik alleen maar in een weeën storm.  Waarschijnlijk door de korte duur tussen de weeën, wou de anesthesist in opleiding snel de ruggenprik zetten. Op het moment dat ze de naald in mijn rug stak, kwam ze er achter dat ze verkeerd zat. Gelukkig had ze niet te diep geprikt, dus er was geen gaatje in het ruggenmergvlies gekomen.  Vrijwel meteen, voor de zekerheid, heeft ze de anesthesist erbij gehaald en heeft hij de ruggenprik gezet. Tot zover was het goed geprikt, maar alsnog verkeerd. Mijn lichaam was voor de helft verdoofd. Rechts voelde ik niets meer. Links leek ik alles des te meer te voelen.

Bij de derde bevalling had ik het zo gehad met de ruggenprikken, dat ik de bevalling helemaal op eigen kracht heb gedaan. En toevallig was dat de bevalling waar ik het meest positief over terug denk.

Ik raad iedereen aan om je goed te laten informeren over de eventuele gevolgen van een verkeerd gezette ruggenprik. Bij de eerste tekenen van hoofdpijn meteen de huisarts/ziekenhuis contacteren.  Want als je ruggenprik verkeerd is gezet en je hebt ook last van lekkend hersenvocht, kun je echt alleen maar plat liggen. Het is geen normale hoofdpijn! Onderzoek heeft uitgewezen dat als je te lang blijft rondlopen met de klachten van een verkeerd gezette ruggenprik je een last kan krijgen van een aantal punten.. Het meest voorkomende is trombose, vanwege  het de hele dag plat liggen.  Gelukkig bestaan er injecties om dit zo veel mogelijk te voorkomen. Maar ook zijn er situaties bekend van hersenvliesontstekingen en tumoren door het veel te lang hersenvocht verliezen.

Ik ben wel bevallen, maar de ruggenprik is hier niet bevallen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s