Angelique rijmt: Ik zag je staan.

13644179_10206667886670893_1715374555_n

Vandaag deel ik in mijn rubriek “Angelique rijmt” weer iets wat ik vroeger geschreven heb.
Ken je dat gevoel dat je iets vreselijks naars hebt meegemaakt en er dan iemand op je pad komt waarbij je alles aan kwijt kunt zonder dat je jezelf moet verantwoorden? Plus dat je beide dezelfde hobby deelt? Het schept een soort van band, je houd jezelf er teveel aan vast juist vanwege de gesprekken die je deelde. Het vormt zich tot een soort van liefde… Niet-wederzijdse liefde…
Bij het terug lezen hiervan krijg ik groeit er wel een smile op mijn gezicht. Ondanks de omstandigheden waren dit wel echt leuke tijden (valt misschien niet hieruit te halen, maar is wel zo 🙂 )


Ik zag je staan, en ik keek je aan.
Je was zo dichtbij, maar zo ver van mij vandaan.
De stralen in je ogen, de sterren in je ogen.
Gevallen uit de hemel om iemand tegen te komen.
Mijn gedachten slaan op hol, als ik je zie.
Ik zie je staan in de verte, maar dichterbij kom je niet.
Ik kan verdrinken in zeeën van tijd, maar zolang de klok tikt.
Is het een droom en houd ik mijn ogen dicht.
Mijn droom word verstoord op het verkeerde moment.
Elke dag het gevoel dat je steeds verder weg bent.
Je ogen, zichtbaar, in mijn diepe dromen.
Je las mijn echte ik, je zou in ons kunnen geloven.
Ik weet het, het is zinloos om dit te tapen.
Het is 1 + 1 = 2, zo had ik het niet bekeken.
Ik droom en ik gaap, ik kijk en ik slaap.
Ik roep je in mijn dromen en dan sta je daar.

Ik zag je staan, het was een fase.
Ik keek je aan, het beeld vervaagde.
De stralen in je ogen, deden mij verdwalen.
Gevallen uit de hemel, je wees mij de weg.

Je wees mij de weg, naar de verkeerde kant.
Ik liep op een dwaalspoor en daar lag geen schat.
Kijk in mijn lichaam, zie wat er binnen zit.
Een hart bestemd voor jou, terwijl dit allemaal een droom is.
Wat er zat, dat wou ik je echt geven.
Mijn dromen zijn nep, ik moet beseffen,
Mijn dromen blijven dromen, en ik op moet letten.
Ik  blijf niet stilstaan, want de klok tikt verder.
Ik ga mee met de tijd en als ik jou kon raken.
Had ik het gedaan, want mijn woorden zijn mijn daden.
Zo’n rustig gevoel, als ik je zie staan.
Maar ik twijfel, en stel ik mezelf opnieuw de vraag.
Ik kijk in het woordenboek, ik kijk wat je betekend.
Ik kan je naam niet vinden, het heeft geen betekenis.
Je lijkt ver weg, maar omdat je in mijn droom zit.
Ben je niet verweg, omdat je in mijn hart zit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s