Tienermoeder hokjes, mijn visie.


Op mijn zeventiende, 5 weken voordat ik achttien zou worden, werd ik moeder. Tuurlijk, als je op die leeftijd moeder word, sta je statistisch gezien al 5 punten achter, vanwege de vele aangeprate vooroordelen en omdat het “ideaalbeeld” van het tienermoederschap vaak ten nadelen is van de (aanstaande) ouder(s). Ik hoor zoveel verhalen van moeders, waardoor ik hier echt een stuk over moest schrijven en mijn ervaring wil delen.

Loop eens een middagje in de stad en vraag random mensen welke mening zij hebben over tienermoeders. Je zult zien dat “zolang het maar niet mijn kind is”, het meest gegeven antwoord is.
Daarnaast is de mening over tienermoederschap lastig te beantwoorden, voornamelijk omdat ieder mens een bepaalde leeftijd anders interpreteert. Je hebt tieners van vijftien met een zelfstandiger en volwassener karakter, waar bewijze van een dertig plusser nog een voorbeeld aan kan nemen. Net als dat het omgekeerde ook zeker aan de orde van de dag is.

Toen ik, als zeventienjarige, mijn zwangerschap bekend maakte, was dat in de Hyves periode (voor degene die Hyves niet kennen: Soms is het  beter niet te weten wat iets is, zodat je het ook niet hoeft te missen haha.) Voor de ex-Hyvers onder ons, missen jullie de dansende banaan ook? Haha.
Er stond iemand in mijn vriendenlijst en diegene vond het normaal om de opmerking “Het zal je kind maar wezen” te plaatsen.

Wij, mijn man en ik,  zijn trotse ouders, trotsere varianten als ons bestaan er vrijwel niet haha.
Als bijna moeder met een dikke buik van zeventien jaar word je veelal aangekeken op straat, men heeft er een bepaalde gedachten bij. Nu ik 24 jaar ben weet ik andermans mening snel van mij af te zetten, je leert het met de tijd haha.
Het “hokjes denken” gedachten. Ze zien je niet als bijna moeder, vader of ouders. Ze zetten er “tiener” voor, waardoor je verkeerd onderverdeeld wordt, vanwege alle hokjes.
Waar men op het werk afgewezen kan worden vanwege de leeftijd, leeftijdsdiscriminatie, is dit precies hetzelfde. Waarom is iemand onder de twintig geen volmondig “moeder” en waarom moet het woord “tiener” ervoor.

Stel je voor, heb je een “hokjes” gesprek met je kind;
Kind: Tienermama, mag ik wat vragen?
(ipv, mama mag ik wat vragen?)

Mama: Natuurlijk, tienermamadochter, jij mag alles vragen.
(ipv, tuurlijk prinses, jij mag alles vragen).

Kind: Waarom kijken volwassenmamamensen jou aan?
(ipv, waarom kijken andere mama’s jou aan).

Mama: Dat komt, tienermamadochter, omdat wij heeeul erg jong waren toen jij geboren werd.
(ipv, dat komt, lieve schat, omdat wij er bewust voor kozen om jou op de wereld te zetten).

Kind: Maar tienermama, je moet ook twintig jaar of ouder zijn, voor je een echte moeder bent.
(ipv, Maar mama, het maakt niet oud hoe oud je bent, je blijft mijn mama).

Alleen onze (jouw en mijn) kinderen weten dat wij ons volmondig mama of papa mogen noemen, zij zijn de enige die het woordje “tiener” er niet voor zetten.

Als tienermoeder hoor je toch niet meer samen te zijn met de vader?”
Nee, dit is niet zo!
Er zijn voorbeelden waarbij de ouders inderdaad wel uit elkaar zijn, maar voordat men daar een oordeel over heeft, begrijp dan het volgende;
Als je ouders bent, gun je het kind een vader en een moeder, soms werkt dit niet! Soms werkt het beter als de vader en moeder gescheiden van elkaar leven, maar het kind wel beide ouders ziet. Alles voor het kind.
“maar voor je kind moet je toch proberen samen te blijven?”, nee dat MOET niet, het is niet altijd in het belang voor het kind(eren) om het continu te blijven proberen. Een kind wordt niet gelukkig van continu ruzie o.i.d. een kind word gelukkig van rust en dat het weet waar het aan toe is. Of dat het nu met vader en moeder in 1 huis is of in 2 huizen.

Ouders worden gedwongen extra hard hun best te doen, hebben prestatiedruk en bewijsdrang, vooral als je in het “tienermoeder” afvalbak hokje gepropt word.
Hoe oud je ook bent, je bent en blijft een moeder, een vader, een ouder of ouders! Wij zijn mensen, stuk voor stuk uniek, niemand hetzelfde. Wij zijn niet gemaakt voor hokjes. De enige hokjes die wel gemaakt zijn voor ons, zijn pashokjes.

Ik heb gesproken 🙂

2 gedachtes over “Tienermoeder hokjes, mijn visie.

  1. vanhesej zegt:

    Wat je schrijft is zo herkenbaar voor mij, mooi stukje!
    Zelf moeder geworden op mijn 20e en inmiddels moeder van 3 op mijn 24e.
    En ik ben trots om dit te mogen zijn,.

    Like

  2. Mama Joon zegt:

    Mooi stuk en zo herkenbaar!!
    Ik werd op mijn 19e zwanger (20 toen ik beviel), niet gepland maar ik was dolblij. Ik en mijn man hadden alles goed voor elkaar dus waarom niet?
    De reacties waren verschillend maar die negatieve reacties en de hokjes denkers hebben mij op dat moment wel gekwetst.
    Inmiddels ook mama van drie prachtige kinderen, 2 meiden van 4 en 1.5 jaar en een mannetje van 6 maanden. Trots ben ik zeker!!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s