Review ANGSTSCHREEUW

Normaliter schrijf ik reviews over producten van bedrijven, omdat ik het juist super goed/handig in gebruik vind of omdat het toch – na eigen gebruik – tegenvalt.
Daarom doe ik vandaag iets ongewoons, ik zal een review/boekverslag schrijven over mijn eigen boek : Angstschreeuw. Een review schrijven over iets van jezelf en waar je enorm trots op bent is lastig, maar ik zal concreet en objectief zijn.

Verhaal:
Angstschreeuw begint met een gedichtje van vier zinnen, daarna begint het verhaal en vind je tussendoor een korte introductie van Monica, 1e hoofdpersoon. Je wordt meteen meegenomen in het verhaal.  Op hetzelfde moment leer je de andere, belangrijke, personages kennen. Het boek bespreekt verschillende tegenslagen. De denkwijze van iemand in zo’n situatie is behoorlijk helder gemaakt. Het boek laat geen consequent dagelijks beeld zien, bepaalde hoofdstukken zijn drie/zes maanden later geschreven.
De flaptekst verteld dat Angstschreeuw het verhaal verteld wat je anders nooit zou horen, hier zitten alleen maar kernen van waarheid in, omdat er ‘dingen’ instaan die iemand niet zomaar in het openbaar zou roepen (vanwege schaamte?), het boek gaat daarin tegen all-in.

Personages:
De belangrijke, terugkerende, personages zijn vrijwel meteen bekend gemaakt. Je weet met wie je te maken hebt. Het hoofdpersonage Monica is een puber, je merkt het aan verschillende kenmerken. Ze heeft het hart op de juiste plek, totdat er frequent op haar hart getrapt wordt. Ze verliest waarde in haarzelf, anderen en uiteindelijk terecht in haar naasten. De tweede hoofdpersoon, Pieter, is geen lieverdje, hij zet Monica in lastige posities en hij weet precies hoe hij dat moet doen. Ondanks Pieter de aanstichter is van alles wat er gebeurd en beestachtige gedachtes heeft, lijkt hij op een gegeven moment heel even menselijke gedachtes te hebben.
Betty, Gerard en Bart, familie van Monica, hebben een terugkerende rol in het verhaal. Hun aandeel blijkt groter te zijn dan je op de eerste pagina’s denkt en verwacht. Zij zijn, hoe je het kan noemen, de rode draad in het verhaal.

Cover en titel:
Ik ben ervan overtuigd dat de cover en de titel precies het hele verhaal beschrijft, ondanks dat de cover erg rustig en weinig zeggend is, zegt het aan de andere kant erg veel. Juist het laten zien van een klein stuk van het gezicht geeft de juiste nieuwsgierigheid naar wat er nog meer achter schuilt. De titel verteld je dat het een verhaal is wat niet per definitie leuk of grappig is. De stand van de lippen, de mimiek dat het geen lach is, zegt ook veel. In combinatie met het zwarte van de achterkant van het boek, maakt het plaatje compleet.

Flaptekst:
De flaptekst is vaak (net als het eerste hoofdstuk) het moeilijkst om te schrijven. Persoonlijk vind ik de flaptekst erg mysterieus, het geeft genoeg informatie, maar het geeft weinig prijs over de inhoud. Al is de inhoud spannender en meeslepender dan de flaptekst. De tekst achterop het boek doet wel eer aan de inhoudt.

Spanning:
Als je opzoek bent naar spanning in een boek, zit je bij Angstschreeuw goed. Een en al spanning, vele plottwisten en het onvoorstelbare/onmogelijke lijkt te gebeuren. Er is, als het goed is, maar een bladzijde in het boek waar je geen spanning vindt. Dat is de laatste, want de laatste bladzijde is helemaal leeg.

Gedichten:
In het boek vind je veertien verschillende kunstvormen in rijmklank. Het geeft een personal touch en geeft net dat vonkje om het verhaal te laten leven in jouw visuele beeldvorming. Angstschreeuw wordt verteld in de derde persoon, maar de rijmklanken zijn geschreven in de “ik-vorm”.

Eventuele veranderingen:
Als ik Angstschreeuw opnieuw zou schrijven had ik er wat meer vrolijkheid in gestopt of juist extra nadruk gelegd op de enkele vrolijke momenten in het boek.
Wat ik sowieso gedaan zou hebben is bepaalde details weglaten, heel veel stukken zijn te gedetailleerd geschreven, wat voor mij persoonlijk te heftig is.

Seksualiteit:
Dit is wel iets wat even kort besproken moet worden. Ondanks dat de kern van Angstschreeuw seksueel grensoverschrijdend gedrag is en er grof taalgebruik in voorkomt, is het geen seksboek!

Ik vond het erg lastig om een review te schrijven over mijn eigen boek zonder teveel details vrij te geven voor de personen die het nog niet gelezen hebben. Ben je benieuwd naar Angstschreeuw? Of ben je opzoek naar een bijzonder kerstcadeau?
Op bol.com is ze onder andere te bestellen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s